Ondo baino hobeto dakigu zuetako asko bideo-egile apartak zaretela, eta, gainera, zientzian zaletuak. Horregatik, gustura hartuko duzue jarraian aurkeztuko dizuegun tartea.
On Zientzia bideo amateurren lehiaketan parte hartzen duten lan guztien artean, Gorka Aranberri Urdaibaiko patroi eta ingeniari elektronikoak bat aukeratu du. Ea zein bideo duen gogokoen!!!
Hotzak urteroko atsedena eman du Alaskako Katmai Parke Nazionalean. Neguko elurrak mendi-tontorretara urrundu dira, eta naturak udako atseden laburra baliatzen du galdutako gantzak berreskuratzeko, bikotea aurkitzeko eta parekatzeko.
Beroa iristearekin batera, Alaskako landaretza bere lozorrotik esnatzen da, eta garapen azkarra izaten du. Bertan dauden espezieetatik, bereziki elikagarriak diren belar batzuk aurkitzen dituzte hartzek hartz-zuloetatik irten bezain laster, elikagai-baliabide sendoagoei itxaroten dieten bitartean.
Urtaro honetan, grizzly hartzek ganadua balira bezala bazkatzen dute. Elur-estalkia desagertzen ari den haranetan, grizzly-ak dozenaka elkartzen dira. Guztiak goseak daude eta guztiek ahituta dituzten erreserbak lehenbailehen kargatu behar dituzte.
Energia-ekarpenik handiena, ordea, ez dator lurretik, berriz ere itsasotik baizik. Baina hartzek, mortsa edo itsaso-elefanteek ez bezala, ez dute itsasoan murgildu beharrik jatekoa lortzeko. Kasu honetan, janaria bera da beregana datorrena.
Asteak igaro ahala, hartzen jarrera aldatu egiten da. Gero eta maizago joaten dira estuarioetara, eta uretara edo itsasora begira egoten dira, udako beren dietaren oinarria izango den manaren zain.
Uda-hasieran, Alaskako kostek bidaiari berezi batzuk hartzen dituzte; duela urte batzuk, jaio ondoren, beren ibaiak utzi zituzten bidaiariak dira. Lurrean ezinegonez itxaroten den ezinbesteko hitzordua da. Milaka animaliaren biziraupena dago hitzordu horren menpe.
Orain, itxarotea bakarrik geratzen da.
Azkenean, iritsi da eguna. Fiordoetako ura zalapartaka dabil milaka izokinen itzulerarekin. Eta badirudi bizia itzuli dela Alaskako kostetara.
Marearen igoerarekin, izokinak ibai-ahoetan barrena sartzen dira, eta han geratuko dira beren gorputza gazitasun-aldaketara egokitzen den arte. Egun gutxitan, ur lasaiak milaka izokinez betetzen dira, beren azken odisea hasteko irrikatan. Behin egokitutakoan, jaiotzen ikusi zituzten ibaietan goranzko bidaia geldoari ekiten diote berriz, iparraldeko lur hauetako ziklorik aktiboenetako bati hasiera emanez.
Hauxe da neguko lozorrotik esnatu zirenetik Katmaiko hartzek itxaroten zuten eguna. Beren erreserbak berreskuratu ahal izango dituzte azkenean. Eta hasi da arrantza.
Arrantzatzea ez da zaila, izokin-kopurua handia baita. Beraz, denek dute arraina eskura. Lozorro-aldia gainditzeko beharrezkoak diren erreserbak ase ditu arrainen ekarpen elikagarriak, eta hartzak lasaiago daude orain.
rbaaXaRpop 2012/05/04
C''est vrai Annick, c''est par Ossiane que nous nous sommes roencntre9s et par Maria et d''autres noms pe9tillent de mots icitant de pages e9crites au gre9 des jours et de l''humeur parfois baladeuse la gentillesse de venir voir ce que les autres font tendre la pointe d''une phrase d''amitie9 et entrer dans leur universBravo e0 tous fide8les malgre9 nos multiples occupations Suis implique9e dans un autre site (La tribu des Artistes) qui de9bute et cela est prenant sans pour autant oublier de venir jeter un oeil chez vous pour m''enrichir de vos savoirsEncore pour bien des lustres .belles amitie9s cher Pierre>> une belle e9quipe9e en amitie9s partage9esa0ADATWkTXgiiAvwmMQ 2012/05/04
cMgi6I cjhmmocyxwhkdFAjuGxTaP 2012/05/18
« FRAGRANCES“Toujours le ciel, les choses sans bornes de la nature m’attirent et me procurent l’occasion de regarder avec plaisir†(Paul Cézanne, lettre du 11 mai 1886 àVictor Chocquet)Regarder…. l’infini du regard perdu dans ses rêves »1 Octobre 2005 Pêle MêleJolie, très carte postale d’anniversaireen fait un lustre ça n’est pas si long que cela …Bonne journée Monsieur Pierre>> ce n’est rien qu’un lustre, c’était hier…Comme Midolu, tu es retourné àla source. Les images, avec la Cévenne, seront quelques pages et quelques jours plus loin et la barque lancée, se détachant du rivage, a vogué à« sauts et àgambades ». Saurais-je entretenir le plaisir et le faire partager? Faire peau neuve. Un rite de purification comme chez les Romains. Une épreuve… cialis levitra vs bone pain nexiumaEdeTicCWEJ 2012/05/20
c’est toujours émouvant un anniversaire qui remonte dans le temps,je suis incapable de dire quand j ‘ai découvert ce blog,mais ce que je sais,c’est qu’ensuite, j’y suis revenue chaque jour,parfois pour découvrir une nouvelle page,parfois pour revoir celle déjàvue, relire tes mots, ceux des auteurs, ceux des commentateurs,j’y trouve ici, beaucoup de belles présences, qui m’apprennent beaucoup,merci pour tout, Pierre.>> il y a presque un lustre que nous conversons, fidèle Annick. Tu es sans doute venue en passant par « L’Ã…Â’il ouvert » de notre amie Ossiane. Sans elle, je ne me serai lancé dans l’aventure. Je veux le souligner ici, puisque tu m’en donnes l’occasion. prednisone cialis